منو وتو عاشقونه یه روز تو باغ خورشید

به هم دیگه رسیدیم نگات نگامو دزدید

میون باغ خورشید یه عهد تازه بستیم

که مال هم بمونیم واثش جناغ شکستیم

گفتی اگه بمیرم یاد من از دلت رفت

یادم تو رو فراموش ... یادم تو رو فراموش

گفتم که شعلعه عشق حتی اگه بمیرم

 در من نمیشه خاموش

قدم زدیم دویدیم به دشت گل رسیدیم

یه دشت پر شقایق شقایقهای معصوم

 که شاخه ایش رو چیدیم

با غنچه شقایق برام نگینی ساختی

وقتی به من سپردی گفتی که شرطو باختی

گفتم که این شقایق رو قلبمه همیشه

حتی اگه بمیرم ازم جدا نمیشه

گذشت رو زهای روشن ببین چی شد زمونه

ببین که بی کسی رو سر میکنم تو خونه

عزیز خونه بودی دوریم و بونه بودی

وقت بهت رسیدم دیوم رونه بودی

راستی درست میگفتی یادت مرا فراموش

وقتی عشقی تازه رفتی گرفتی آغوش

یادت مرا فراموش

یادت نرفته از دل یادت مرا فراموش

یادت مرا فراموش

نیمه شب صدای بغضی خسته خوابم را شکست دیوانه ای تنهاییش را می گریست

و دلهره هایش را در گوش پنجره زمزمه می کرد و رنگ تلخ گلایه هایش میان

تاریکی سکوت محو می شد روزی که به جرم عاشقی به غروب دلتنگی تبعیدش

کردند باران می بارید میان نفسهای باران اخرین خاطره بودنش را فریاد کرد ولی

ادمکها پنجره ها را بسته بودند و صدای ناله هایش را نشنیدند بی رحمانه به

اشکهایش خندیدند و او را که کوله باری از غم به دوشش می کشید دیوانه

خواندند

ای ستاره ها شاهد دلتنگی من باشید .*

آسمان در غم سنگین قلبم گریه کن .*

ای ماه تو بگو چرا ماه زندگی من در

 پس ابرهای فراق است.*

ای درخت ها شما نیز با من پایکوبی کنید

در این رقص خداحافظی